Economie China

We begrijpen er als Westerlingen helemaal niets van. De gerapporteerde 10% jaarlijkse groei van de Chinese economie kunnen we niet terugrekenen en komt ons zeer ongeloofwaardig over.

De vraag is hier of dat ons probleem of het probleem van China is.
Als we kijken hoe dit land er in bijvoorbeeld 1988 bij stond en hoe het er nu economisch aan toe gaat, dan is de vraag of de Chinese economie niet veel meer dan 10% is gestegen.
In mijn jeugd was China het land waar ze nog meer fietsen hadden dan in Nederland.
De straten daar waren vol fietsers.
Als ik nu foto’s en films uit China zie, dan is overduidelijk de fiets uit het straatbeeld verdwenen en vervangen door de auto.
Zo ook met wat die mensen aan spullen hebben. In 1988 was dat nog bitter weinig. Als ze geluk hadden een radio en misschien een zwart wit televisie.
Telefoon, wasmachines en koelkasten waren er toen voor de gewone chinees nog niet.
In de steden, en die zijn goed voor honderden miljoenen Chinezen tegenwoordig, heeft nu iedereen een mobiele telefoon, een kleuren tv, een koelkast en ook al heel vaak een wasmachine.

Tientallen miljoenen Chinezen hebben al een auto en dat aantal lijkt in een versneld tempo toe te nemen.
De kansen voor beleggers zijn navenant. Je moet wel door de Westerse angst heen durven te kijken. De cijfers zijn immers 100% zeker onjuist. (Alsof onze cijfers zo betrouwbaar zijn) maar de groei is bewezen. Je hoeft er maar voor naar het straatbeeld te kijken. Iemand die geen mobieltje heeft is daar een uitzondering. Het autobezit neemt snel toe. Net als de files trouwens maar duidelijk is dat de vraag naar brandstoffen zal blijven toenemen.

Het Chinese economische wonder

Hoe is het mogelijk dat deze communistische reus zo enorm kon groeien, terwijl haar staatsbedrijven zo enorm inefficiënt waren?
Hoe is het mogelijk de de Chinese economie zo’n veerkracht liet zien?
Belangrijk is dat China haar werkers tegen een hongerloon liet werken en dat de Chinezen daar zelf mee akkoord gingen. Dit betekende dat werk vanuit heel de wereld naar China kwam, want nergens kon het zo goedkoop gedaan worden.
De gevreesde massa ontslagen kwamen er wel, maar die mensen werden direct opgevangen door andere werkgevers die graag meer personeel aannamen. Een belangrijk pluspunt van de Chinese economie was ook het feit dat men heel kapitalistische voorwaarden ging gebruiken. Als je het als bedrijf niet ging redden, dan ging je failliet.
China heeft een keiharde klap gekregen vanuit de financiële crisis in 2008. Echt miljoenen mensen raakten hun baan van de ene op de andere dag kwijt en het leed was groot.
Binnen een jaar was de economie uitgeziekt en veel van die mensen hebben nu weer een baan.
Dat terwijl de Westerse economie nog altijd ziek is, want onze overheden steunden zieke bedrijven en straften daarmee de wel goed geleide bedrijven.
China is economisch gezien tegenwoordig heel wat kapitalistischer dan Amerika en Europa.
Hier ‘helpen’ politici de economie op gang, terwijl ondernemers worden tegengewerkt. Het is dan geen verrassing dat wij hier nul groei kennen, tegen 10% groei in China.
Beleggers hoeven niet lang na te denken waar ze moeten zitten.